Een nieuw werk, een nieuwe start

Twee weken geleden nam ik afscheid van mijn oude werk. Eigenlijk deed ik dit al een goeie twee-en-een-halve maand geleden, toen ik mijn ontslag gaf. Maar nu is er een nieuw begin, met nieuwe moed en véééééél goesting!

Blijkbaar waren verschillende van mijn nieuwe collega's al goed ingelicht - via de "mol" binnen de organisatie ;-), jep, zij is nu officieel een collega van me  - en wisten ze al voor ik arriveerde dat ik de naaimicrobe in mij heb. 

Ik installeerde me ondertussen op mijn nieuwe werkplek en probeer er toch een beetje mijn eigen stekje van te maken. Met véél foto's van de kindjes, "ze husband", cadeautjes/aandenken van een ex-collega die ik zo hard mis,... 

Na mijn eerste werkweek merkte ik toch één storend element op mijn werkplek/stekje, ik kon er niet langer meer omheen kijken: de lelijke 'elkedag' snotzakdoekdoos. Onontbeerlijk in deze barre (nog steeds) herfstige tijden. Dus als dit dan toch op mijn bureau moet staan, waarom dan niet elegant, mooi en sierlijk.

Dus nam ik het boek 'Zo geknipt' erbij, van haar en haar, vond een patroontje en maakte het.

Nu ziet mijn snotterige zakdoekdoos er heel wat mooier uit én ik kan week om week eens wisselen van look. 

Lau, ik mis je....

snif

die zakdoeken komen dan toch nog goed van pas

...

De jacob-zomerversie

Een jacob zonder lange pijpen.

Een jacob gemaakt uit een kringloopstofje.

Een jacob met opgestikte zakken van voren...

... en opgestikte zakken langs achter.

Een jacob met rekker, zonder rits.

Een jacob met hier en daar een paspeltje.

Een jacob met - ik geeft het toe - mislukte knoopsgaten aan de achterzakken.

Maar vooral...

... een blije zoon.

En de vraag: mag ik mijn broek morgen aan doen voor school?

Maar natuurlijk schat!!!! 

Patroon: Jacob 

Een jasje voor mijn laptop.

Het werd er eentje uit twee kringloopstofjes: bolletjes vanbuiten, streepjes vanbinnen, wat gewatteerde vlieseline en een mooie rode rits. Het model zag ik hier. Een tutorial was er niet, tenzij ik mij snel bij wou scholen in de Japanse taal. Dus heb ik mijn plan maar getrokken door gewoon de afmetingen te nemen van mijn laptop en verder logisch te denken.

Oh ja, komende vrijdag maken we er nog zo meer op onze Studio Stik avond.

Brood-in-stijl

Nu mijn webshop lots of lili gelanceerd is én ik verlof heb, heb ik weer wat meer tijd om te naaien en te bloggen. Dit afwasbare broodmandje stond al heel lang op mijn lijstje nadat ik het hier gezien had.

Een makkelijke en duidelijke tutorial, met ietwat zwoegwerk op het einde om alles mooi dicht te krijgen. Maar de moeite waard om te proberen.

En zo gemakkelijk afwasbaar!! Merci Lies!

Ik wil mezelf nog een kleine pluim meegeven wat betreft mijn foto's. Eind november volgde ik een workshop fotografie bij deze en deze dame. Ik heb er heel wat van opgestoken - waarvoor dank aan bovenstaande madammen - vooral naar lichtgebruik in mijn foto's en cameragebruik (eindelijk kan ik er eens mee werken, of heb ik toch meer moeite gedaan).
Maar ik blijf ook graag bescheiden, een prof zal ik nooit worden :-), maar die grijze tinten zijn toch weg. Juijj!!!

°°° appeltje appeltje °°°

*** Anna *** is geboren, een kleine zus voor mijn petekind Fons. Voor mij niets nieuws, ik wist al een tijdje van de zwangerschap :-). Ik wist ook al een tijdje dat het een meisje ging worden en dat Anna haar naam zou zijn. Leuk natuurlijk om in zo'n bevoorrechte positie te zitten.


Zo'n bevoorrechte positie had zo zijn redenen. Mama C. had namelijk het plan opgevat om appeltjes te maken als geboortegeschenkje. Wat doe je dan, een naaiende vriendin inschakelen. Joehoe, meehelpen wou ik maar al te graag. Dus gingen we samen op stoffenjacht, tekenden we een ideetje uit en maakten enkele testappeltjes. 


We dachten dat het een immens werk ging zijn, uiteindelijk viel het al bij al mee. Er moesten er zo'n 100-150 gestikt worden. De eerste stuks hingen vorige week netjes aan de zelfgemaakte boom (daar zorgde de papa voor) in het moederhuis. Jammer, maar helaas, een foto heb ik niet van de boom. 


Wel een paar fotootjes van de appeltjes. Bijvoorbeeld te gebruiken als sleutelhanger.

Op het gele flapje komt een stempel met de naam. Maar dat is het werk voor mama en papa.

Nu nog wat verderstikken tegen het geboortefeest in november. We hebben nog eventjes hé. 'k Zal er wat vroeger aan beginnen van deze keer ;-).

°°° speelbroek °°°

Bijna een maand stilte op de blog, een halve maand stilte op de naaikamer. Dit laatste heeft zo zijn redenen. Begin juli durfde ik het nog aan om een foto te posten van mijn nogal rommelige naaikamer. Ik kreeg gelukkig wat bijval, blijkbaar was ik niet de enigste met dit probleem. Nu is het eigenlijk nog erger gesteld met de kamer, een foto riskeer ik niet meer.


De kinderkamer krijgt momenteel een nieuwe look. De hele reutemeteut: er wordt geschilderd, er komen nieuwe kasten, nieuwe bedden,... Met enige trots kan ik toch wel zeggen dat de kasten volledig homemade zijn. Moeder de hen zorgt voor de kleren in de kast, vader de haan zorgt het fabriceren van de kast :-)). 


Hoe leuk zo'n restyling ook is, wat met alle spullen uit die bewuste kinderkamer. Je kan het al raden, alles vliegt in de... inderdaad: naaikamer. Zucht! Tot zover mijn avondlijke naaiuurtjes en genieten van het gezoem achter de naaimachien. 
Net voor al het speelgoed, wasmanden met kleren, knuffels, beddengoed, een halve boekenkast, zakken vol kindertekeningen,... mijn kamer opeisten, kon ik nog snel een machtige ribfluwelen broek (het voorbereidende werk gebeurde eigenlijk ten huize Punabella) bijeenstikken.


Dit stond al lang op mijn verlanglijstje, een broekje voor de kleine mannen in huis. Maar zoals altijd kwam het er maar niet van. Gelukkig is daar ons naaiclubje Studio Stik . En rara wat staat er in augustus op het programma: een broek m/j. Dus hadden we sowieso een preview nodig voor op de website. Geen uitvluchten meer.


De tip voor een makkelijk patroontje kwam van deze madam, thx Vero! Zoonlief Sem mocht opnieuw voor model spelen. Jullie beginnen waarschijnlijk bijna te denken dat ik een lichte voorkeur heb voor mijn oudste als model. Niets is minder waar. Finn heeft gewoon pech jonger te zijn en ik bijgevolg de logische redenering maak... een broek op maat van Sem en volgend jaar voor Finn (den afdrager dus).

En om de zoon tevreden te stellen, een heuse fotoreportage. De gekke bekken bleven grotendeels uit, dus mama was ook tevree.


Volgende keer een short voor papa? 

°°° krabbelboekje °°°

Bij ons wordt er wat afgekriebeld en afgekrabbeld, op papier, op karton en heel soms eens op de vloer of op de muur - hmpf! 
Een tijdje geleden zag ik bij deze madam een heel geestig boekje om overal mee te nemen. Kriebelen en krabbelen thuis, maar ook uit huis, in de auto, op de fiets,... Aha, handig zo'n ding. Een nieuw project met een nobel doel: red ons behang (dat eigenlijk toch al om zeep is). Het stofje °Trèfle° van Kokka die ik ervoor uitkoos is gewoon perfect voor een jongens hebbedingetje als dit.

Snel een notablokje samengeniet en daar was de eerste tekening al. Even verduidelijken: dit is ons huis, wij vieren (mama, papa, Sem en Finn) mooi ernaast. Het terras, de tuin en de put waar het vogeltje (een maand geleden gevangen door één van de poezen, snif) begraven ligt en aan beide zijden de buren. Met de twee bollen links, het zwembad en de vijver van D. en A., de buren. Allé, 't maar dat je 't weet hé :-). Altijd super om de uitleg van een tekening te horen, hihihihi.

Sem was blij en nu nog eentje voor broer Finn. Moet er trouwens eens aan beginnen denken om alles direct in tweevoud te maken, want onze driejarige begint ook al groot te worden mét een eigen willetje.


Mijn volgende project is eigenlijk gelijkaardig aan dit kleine krabbelblokje. Bij deze madam zag ik de grote broer van de °portepapjee°, eerst nog stofjes kiezen (in tweevoud) en dan... wordt vervolgd!

Nog een a-lijntje.

Dit stofje lag al een tijdje op me te wachten. Ik vond het ooit in de kringloop - lang leve de kringwinkel :) - maar pas nu besliste ik om er een rok van te maken. Ok, opnieuw blauw, maar dit is louter toeval. 

Een ietwat slonzige foto, maar 't modelletje is toch zichtbaar é: ja, ja, een a-lijntje.

En daar zijn zoonliefjes. Let vooral op hun spontane glimlach. Dat lukt dus niet meer hé. Telkens ze een kodak voor hun neus zien, beginnen ze bekken te trekken. 

Tandpasta-smile!!!


:-)

 Oh ja, vandaag braderie in Brugge en daar kon ik deze groene schoentjes op de kop tikken. Mijn dag kon niet meer stuk. :))))))

Het stofje.

Een 'peerd' te groot!

Eindelijk ben ik er eens toe gekomen om een jongenshemdje te maken. Mijn eerste ooit, maar zeker niet mijn laatste. 


Direct toen ik dit stofje zag en kocht :), wist ik: dit wordt een hemdje voor één van de jongens. Alleen, ik had nog geen patroon. Uiteindelijk zocht en vond ik het hier, het werd een patroon van Butterick nr. 3475. 

Sem was in de wolken, wou het niet meer uitdoen voor de rest van de dag. Maar... hij moest wel, want eerlijk gezegd is het voorlopig nog geen zicht. Het hemdje op zich is best geslaagd, voor een eerste probeersel te zijn. Maar het is te groot, vééél te groot. Het patroon is er eentje vanaf 6 jaar (tem 8), Sem is er nu 5,5 dus geen probleem dacht ik. 

Helaas, helaas, zoals ze hier in 't Brugse zeggen: 't is een peird te groot. Met een grote pruillip van zoonlief en een nog grotere belofte (van mij dan) om zo snel mogelijk een nieuwe - beter passende - te maken, ging het hemdje toch uit. 

Dus mijn zoektocht kan opnieuw beginnen. Wat zoek ik? Een mooi hemdjespatroontje voor een vijfjarige jongen (en als het kan ook kleiner, want de jongste van 3,5 zat ook al te lonken). Liefst geen al te wijd model - vrij vertaald: wat gecentreerd, maar dan voor jongetjes. Ben ik moeilijk???
Als er iemand een suggestie heeft, altijd welkom :-).

°°° Cadeautjestijd °°°

Vorige donderdag mocht ik mee gaan feesten op vriendin B.'s verjaardagsfeest. We kochten met een hoop vriendinnen véééééél cadeaubonnen die ze de komende maanden in het Brugse mag opsouperen. Als extraatje wou ik B. trakteren op een fijn naaicadeau. Vernieuwend was ik niet in mijn keuze, want - in navolging van veel andere bloggers - maakte ik de reversible bag van deze dame.

 

'n Keer strijken had ik eigenlijk wel mogen doen...

Beide stofjes kocht ik in deze shop. De jeans was vrij zwaar, dus hoefde ik niet meer te verstevigen. Het katoenen stofje verstevigde ik voor alle zekerheid met vlieseline.

De zak vergrootte ik met een 10-tal centimeter, want het originele formaat vond ik ietsje te klein uitvallen.

Aangezien het feestje niet op de dag van B.'s verjaardag was, wou ik haar verrassen op d-day. Dus met hulp van de vriend van B. hing ik dit op aan haar/hun schouw.

Alles maakte ik uit papier, eventjes knipwerk, maar wel snel resultaat met de naaimachine. 't Is eens wat anders dan in stof te stikken. 

Helaas was er al één slinger naar beneden gesukkeld, tegen de tijd dat ze thuis kwam. :-(

Hieronder trouwens mijn proefstuk van de tas, in het originele formaat. Het bloemetjesstofje kocht ik ooit op 't stoffenspektakel en de bolletjes kwamen wederom van hier.