Daan zal het warm hebben deze winter.

Daan kreeg afgelopen zaterdag van zijn ouders een supergezellig geboortefeest. En wij gaven hem een lekker warm deken (en een goed boek - die hij nog lang niet kan lezen) voor lange gezellige winteravonden bij mama, papa, broer en zus. 

Gemaakt van een katoenen sterrenstofje en wat warme fleece.

Grootte: 140x120 cm

♥ Miel ♥

Zes januari 2012 werd kleine man ♥ Miel ♥ geboren. Een prachtig kereltje. Gisteren mochten we dit vieren op zijn geboortefeest, er was veel lekkers, veel vrienden, twee blije mama's, veel leuks voor de kindjes en vooral veel cadeautjes. Eentje daarvan kwam ons, alhoewel hij nog een aantal jaartjes zal moeten wachten om ermee te spelen.

♥ T-shirt ♥


Model: Hema
Flock: patroon krokodil ingescand en vergroot van de krokodillestof
Oogje: de Banier

♥ Knikkerzak ♥


Patroon: eloleo
Stof: krokodil -> ik denk Kokka, rode en blauwe stof -> Verkempinck, biais -> stoffenspektakel
Knikkers: speelgoedwinkel

♥ Potlodenrol ♥


Patroon: Madame Zsazsa
Stof: idem als hierboven
Potloden: Hema
Lint: keperband

 ♥ Stempel Miel ♥


Patroon vogeltje: van geboortekaartje van Miel overgetekend
Stempel: gom van de Hema
Stempelwijsheid: middagje in de leer gegaan bij Mamasha
Houten blokje: restje hout uit 't werkkot van de man. 

°°° Appeltjescadeautjes °°°

Het kleine appelbolletje Anna had nog altijd een geboortecadeautje van ons tegoed. Afgelopen vier december mochten we lekkere appeltjessoep en -taart gaan smullen op haar geboortefeest. De cadeautjes mocht ik overhandigen aan de mama en de papa, want 't kleine appeltje lag een tukje te doen in de draagdoek tegen papa's borst. 


Het eerste cadeautje is een meeneemverzorgingsmatje, ik zag het hier en zij haalde het van daar.

Je kan het niet goed zien op de foto (mijn god, wat een wazige foto), maar de strook met appeltjesstof heeft eigenlijk drie gestikte zakjes (voor pampers, verzorgingsdoekjes e.d.) , de rode stof is badstof en het flapje helemaal rechts werd wat zachter gemaakt binnenin met fleece. Die ik bevestigde met vliesofix en wat ik nu ook weet... fleece strijk je best niet... want dat hangt bijgevolg aan je strijkijzer! Geit!!! Gelukkig zit het aan de binnenkant en kan je de strijkwonden niet zien :-).

Helemaal opgeplooid ziet het er zo uit.

Maar allé zeg, weer zo'n wazige foto. Tja, als je bijna een maand later de foto's bovenhaalt is het natuurlijk te laat om nieuwe te trekken hé. 

Ik maakte nog een klein flokje, zo noemen wij dat hier toch, uit dezelfde stof. Een knuffeldoekje, troostdoekje,... maar voor Finn blijven het toch zijn flokjes, misschien voor Anna nu ook.

Let vooral niet op onze prachtig tafelblad, gezegend met vele verfsporen van onze kleine creatieve zieltjes in huis.

Grote broer Fons én mijn metekindje :-))), wou ik toch ook een klein cadeautje geven. Een nieuwe flok met auto's. 

En nu die tafel eens een nieuw kleurtje geven...

°°° appeltje appeltje °°°

*** Anna *** is geboren, een kleine zus voor mijn petekind Fons. Voor mij niets nieuws, ik wist al een tijdje van de zwangerschap :-). Ik wist ook al een tijdje dat het een meisje ging worden en dat Anna haar naam zou zijn. Leuk natuurlijk om in zo'n bevoorrechte positie te zitten.


Zo'n bevoorrechte positie had zo zijn redenen. Mama C. had namelijk het plan opgevat om appeltjes te maken als geboortegeschenkje. Wat doe je dan, een naaiende vriendin inschakelen. Joehoe, meehelpen wou ik maar al te graag. Dus gingen we samen op stoffenjacht, tekenden we een ideetje uit en maakten enkele testappeltjes. 


We dachten dat het een immens werk ging zijn, uiteindelijk viel het al bij al mee. Er moesten er zo'n 100-150 gestikt worden. De eerste stuks hingen vorige week netjes aan de zelfgemaakte boom (daar zorgde de papa voor) in het moederhuis. Jammer, maar helaas, een foto heb ik niet van de boom. 


Wel een paar fotootjes van de appeltjes. Bijvoorbeeld te gebruiken als sleutelhanger.

Op het gele flapje komt een stempel met de naam. Maar dat is het werk voor mama en papa.

Nu nog wat verderstikken tegen het geboortefeest in november. We hebben nog eventjes hé. 'k Zal er wat vroeger aan beginnen van deze keer ;-).

Lieve kleine Zita

Eergisteren was de babyborrel van Zita, kersverse dochter van vriendin J. Nu 6 weken oud, maar man, zo gegroeid al sinds ik haar de eerste keer zag in het ziekenhuis. Ze had een zelfgebreid okerkleurig pakje en sokjes aan van de oma en zag er uit om op te eten. Trouwens, die oma durf ik wel eens in te huren voor een aantal breiwerkjes, zo schoon!

De cadeautjes die we meehadden waren van eigen hand, niet zelfgebreid, maar wel zelf genaaid.

Het patroon voor de babyslofjes kreeg ik doorgemaild van vriendin V., zij vond het hier. 

Mijn slabbetjes waren wel een beetje buiten proportie. De ene (hierboven) te klein en te ovaal. Goed voor de pop van Zita binnen een paar jaar. Bij de andere (hieronder) had zelfs een volwassene nog overschot. King-size-slab!

Ik gebruikte dan ook geen bestaand patroon, maar tekende het - zoals zovelen - uit de losse pols. Misschien toch wat meer voorstudie in 't vervolg :-°. 

Het stofje kwam vanuit mijn collectie kringloopvondsten.

Zelf heb ik voor mijn twee knespers nooit zo'n handig luierzakje/vochtige doekjestasje gehad. Toen was ik nog niet op de naaitoer :-(. Als ik toen destijds een pamper nodig had voor één van zoonliefjes, vond ik meestal niet enkel de pamper. Ertussen zaten ook wel eens lippenstift, zakdoekjes, restanten van koekjes en dergelijke. Dus maakte ik voor Zita of beter voor de mama en de papa snel een Mme Zsa Zsa luiertasje. Geen zoektocht meer in de sjakosj naar de pampers. 

Ze is er nog te klein voor, voor deze pennenzak. Tot dan mag mama ze even in bruikleen hebben. 

En als afsluiter nog een tuutlapje, wreed handig, wreed zacht en altijd een kleine knuffeldoek bij de hand.

Roald en zijn kat

Zoals ik al zei, na een uitgebreide test... goed bevonden :-)))).

Knuffel voor Roald

Het werd opnieuw een kat...

Ik zal toch een beetje moeten werken aan de proporties. Zijn hoofd viel veel te groot uit. Al vond kleine Roald (5 maanden) dit blijkbaar helemaal niet erg. De kat werd direct getest met een uitgebreide speeksel- en kwijltest :-) ... en goed bevonden.

Er werd ondertussen al een bestelling geplaatst: door mijn twee zonen. Hihihi.

Voodoo???

Rarara, wat wordt dit?

Tuutlapje à la minute

Een vriendin vroeg me om een schoon tuutlapje te maken voor kleine Roald (ondertussen enkele maanden oud en nog steeds niet op bezoek geweest, foei).  Dus moest ik toch even nadenken hoe ik dit aan boord zou leggen. Vertrekkende vanuit het idee van Finn zijn flokdoekjes (vierkante lapjes met lintjes aan - iedereen heeft er wel zo'n paar in huis), kwam ik uit bij dit:

 

'k Heb snel even een oude tuut van een van de jongens opgevist uit één of andere lade, om toch een beetje beter beeld te kunnen vormen waar ik naartoe wil.

Michèle, als je dit ziet. Dit deel van het cadeautje heb ik je bij deze al verklapt. Maar er komt nog... ;-)